Go to Top

Planinarenje

D ugo su Prokletije predstavljale bijelu mrlju na karti Evrope, kao neistraženo područje izuzetnih potencijala. Kao i na drugim visokim planinama, planinarenje na Prokletijama prije II svjetskog rata imalo je pretežno naučno istraživački i ekspedicioni karakter. Naime, prvi posjetioci Prokletija bili su naučnici. Među njima prednjače prirodnjaci, naročito geografi, botaničari i geolozi.
Hronika istraživanja i osvajanja Prokletija upravo počinje s putovanjem Francuza Ami Buea i njegovog pratioca Vikesnela. Oni su još 1836.godine, kao prvi evropski putnici, prepješačili dio Prokletija duž „pećkog puta” između Gusinja i Skadra. Ovo putovanje je imalo karakter geografskog otkrića, jer se tada prvi put u Evropi pronio glas o postojanju „veličanstvenih Alpa na jugu Evrope”. Jedan od pionira u osvajanju, istraživanju i popularisanju Prokletija je i veliki geograf J. Cvijić. On je u nekoliko navrata u periodu od 1901. godine obilazio ove planine da bi rezultate svojih istraživanja objavio u nizu svojih radova.
U  Plavsko-Gusinjskom, dolini Ropojana regionu nalaze se najveći vrhovi Crne Gore: Zla Kolata (Kolata e Keć) 2534 m n.v., Dobra Kolate (Kolata e mir) 2528 m n.v. i Rosni Vrh (Maja Rosit) 2525 m n.v. i svi su veći od Bobotovog Kuka na Durmitoru koji se po nekim dokumentima ističe kao najviši vrh u Crnoj Gori (2522 m n.v).
B abino polje – Bogićevica tipičan je visoko- planinski prostor koji zauzima istočni dio Nacionalnog parka „Prokletije“, u Opštini Plav i čini granično područje sa susjednom Albanijom i planinskim obodom Metohije. U ovoj zoni je formirano nekoliko prostornih visokoplaninskih lanaca alpskog izgleda i karakteristika. U centralnom i zapadnom dijelu, u „carstvu četinarskih šuma”, nalazi se visokoplaninski masiv Bogićevice (Hridski krš – 2358, Veliki Krš – 2.374 m i Tromeđa – 2.365 m) i živopisno Hridsko jezero na nadmorskoj visini od 1.980 m, smješteno u srcu istoimenog rezervata Nacionalnog parka. Na palezojsko-škriljastoj geološkoj osnovi i prostranim pašnjačko-livadskim terenima, pod najrazličitijim uglovima i visinskom razlikom od 900 m formirano je prirodno i kontinuirano bogićevičko skijalište površine više od 1.000 ha (oko 10.000 m denivelacije), na kome je moguće organizovati sve vrste alpskih i nordijskih disciplina i rekreacija na snijegu. Po veličini ovo je drugo skijalište na čitavom prostoru Crne Gore, odmah iza bjelasičkog.
D olina Grebaja predstavlja glavni centar sportsko- rekreativnog planinarenja i alpinizma u crnogorskom dijelu Prokletija. Ovdje su podignuta dva planinarska doma: „Prokletije” i „Karanfil”, oba sa po 30 ležaja. Na samom ulazu u Grebaje stoji tabla na kojoj piše: „Kad je bog stvorio planinu, sigurno je mislio na čovjeka, da mu život učini ljepšim” – dobro došli u Grebaje, oazu mira i ljepote. Od 1980. godine u Grebaji se organizuju brojna logorovanja planinara, a održavaju se i kursevi iz planinarstva i alpinizma. Prije svega zahvaljujući, planinarskim potencijalima Karanfila, dolina Grebaje je postala najatraktivniji planinarski centar Prokletija. U cjelini, stijene i vrhovi Karanfila (2460- 2490 m n.v.) pružaju velike mogućnosti planinarenja i alpinizma, – počev od lakih, pa do ekstremno teških uspona. Sa Karanfila se pruža izvanredan pogled na Albanski dio Prokletija gdje se i nalazi najveći vrh sa te strane granice (Maja Jzererce – 2695 m). Takođe, staze vode i do vrha – Očnjak (Maja Nj eri krit – smrznuti čovjek) na nadmorskoj visini od 2185 m n.v, Kotlovi (1.600 m n.v.) sa prelijepom stijenom Koplje, visine 300 m, Karalula (1915 m n.v.) Volušnica (1879 m n.v) koja se nalazi u istoimenom rezervatu Nacionalnog parka „Prokletije“ , itd.